Lekcje dla tych, którzy nie ogarniają Matematyki 154

Matematyka ma w sobie coś z kuchni. Możesz mieć najlepsze składniki, ale jeśli przypalisz cebulę, to i tak cały sos będzie do wyrzucenia. W nauce matematyki cebulą najczęściej okazują się nawyki. Nie te spektakularne, typu „nigdy nie robisz zadań”, tylko drobne, powtarzalne błędy, które na początku wydają się niewinne, a potem robią wielki bałagan w głowie. Poniżej zebranych jest kilka najczęstszych pomyłek, które widzę u uczniów i studentów, oraz konkretne sposoby, żeby je

Matematyka ma w sobie coś z wróżki, która mówi: „Powiem ci, ale nie tak, żebyś od razu zrozumiał”. Jednego dnia wszystko jest logiczne, drugiego już tylko czujesz, że liczby patrzą na ciebie z góry. Ten artykuł to nie lista cudów, tylko plan na 30 dni, który ma jeden cel: przerwać błędne koło „czytałem, zrozumiałem, zapomniałem” i zamienić je na „zrobiłem, pomyliłem, poprawiłem”. Od razu uczciwe zastrzeżenie: nie ma planu, który sprawi, że w 30 dni będziesz w stanie udow

Matematyka ma w sobie coś z wróżki, która mówi: „Powiem ci, ale nie tak, żebyś od razu zrozumiał”. Jednego dnia wszystko jest logiczne, drugiego już tylko czujesz, że liczby patrzą na ciebie z góry. Ten artykuł to nie lista cudów, tylko plan na 30 dni, który ma jeden cel: przerwać błędne koło „czytałem, zrozumiałem, zapomniałem” i zamienić je na „zrobiłem, pomyliłem, poprawiłem”. Od razu uczciwe zastrzeżenie: nie ma planu, który sprawi, że w 30 dni będziesz w stanie udow

Kiedy mówisz „nie wiem”, zwykle wcale nie chodzi o brak wiedzy. Często chodzi o brak pewności, brak mapy w głowie, a czasem o to, że temat jest bardziej skomplikowany, niż wypada przy kawie z ludźmi. Taka drobna porażka wizerunkowa, tylko że w środku to wcale nie porażka, raczej sygnał alarmowy: „Hej, tu jeszcze nie mam porządnego modelu”. Problem w tym, że „nie wiem” działa jak hamulec awaryjny. Człowiek słyszy „nie wiem”, więc nie dopytuje, nie testuje, nie przechodzi

Są takie jak się nauczyć matematyki bariery, które wyglądają jak ściana z betonu. Nie dlatego, że matematyka jest jak beton, tylko dlatego, że człowiek podchodzi do niej z odpowiednią dawką stresu, złą strategią i myślą “ja już taki jestem, ja do tego nie mam głowy”. I nagle pojawia się efekt domina: im mniej rozumiesz, tym szybciej się zniechęcasz. Im szybciej się zniechęcasz, tym mniej ćwiczysz. Im mniej ćwiczysz, tym mniej rozumiesz. Klasyczny układ równań, tylko bez

Matematyka ma w sobie coś z kuchni. Możesz mieć najlepsze składniki, ale jeśli przypalisz cebulę, to i tak cały sos będzie do wyrzucenia. W nauce matematyki cebulą najczęściej okazują się nawyki. Nie te spektakularne, typu „nigdy nie robisz zadań”, tylko drobne, powtarzalne błędy, które na początku wydają się niewinne, a potem robią wielki bałagan w głowie. Poniżej zebranych jest kilka najczęstszych pomyłek, które widzę u uczniów i studentów, oraz konkretne sposoby, żeby je

Ułamki są jak zapach w autobusie w deszczowy wieczór: niby wszystko da się przeżyć, ale nagle masz wrażenie, że to zadanie jest skierowane właśnie do ciebie. Licznik, mianownik, „weźcie zamień na wspólny mianownik”, a w twojej głowie wiruje sałatka z myśli: co jest na górze, co na dole, i czemu nagle mam też wrażenie, że matematyka mnie testuje na cierpliwość? Dobra wiadomość: ułamki da się zrozumieć bez magicznych zaklęć i bez poczucia, że ktoś w klasie schował klucz do

Są dwa typy ludzi: tacy, którzy potęgi uwielbiają, i tacy, którzy odkrywają je dopiero na sprawdzianie. Pierwiastek zwykle trafia do drugiej grupy jeszcze mocniej: „czemu to znika, czemu wraca, i czemu znowu muszę zaczynać od początku?”. A potem przychodzi logika. Nie ta z teorii gier, tylko ta codzienna, która każe ci zatrzymać się w pół kroku i zapytać: co tak naprawdę próbuję tu zrobić? W tym tekście chodzi właśnie o poukładanie. Nie o magiczne sztuczki, tylko o menta